نارنجی پوش

 

کارگردان:داریوش مهرجویی

هیچ بازیگر دیگری نمیتوانست مانند حامد بهداد نقش عکاس-سوپور را اینگونه ایفا کند!با این نظر در ابتدا باید از بازی گیری داریوش مهرجویی قدردانی کرد که همیشه در این امر موفق بوده و بازیگر انتخاب شده را،آنگونه که نقش نیاز دارد،به بازی می گیرد!قصه،قصه ی عکاسی است که که با خواندن یک کتاب روانشناسی در رابطه با انرژی مثبت "نظم"،از این رو به آن رو میشود،یکهو!این عوض شدن یکباره ای را مهرجویی با یک تصویرسازی تکراری نشان داده است که در خانه شخص متحول شده بی نظمی از در و دیوار می باریده و حالا همه چیزهایی اضافی را میریزد دور.البته ناگفته نماند لابه لای این زاویه دید تکراری،کارگردان به خوبی توانسته است "من"واقعی هر شخص را نشان دهد.مثلاً در سکانسی که پدر و پسر در حال دور ریختن وسایل اضافی هستند،پسر به پدر می گوید این یادگار فلانی ست و پدر همه شان را میریزد دور.در حالی که اگر قبل از خواند کتاب این اتفاق می افتاد،امکان داشت آن وسیله نگه داشته شود(همه ما میل به نگه داشتن یادگاری ها داریم.حتی اگر یادآور خاطرات تلخ باشند!)این عکاس کم کم نسبت به محیط اطرافش نیز حساس میشود و از سوی دیگر شیفته ی نظم و پاکیزگی.طوری که صدای جارو زدن خیابان دلنشین تر صدای جهان میشود!و به این ترتیب تبدیل میشود به یک عکاس سوپور و .... .

 

  ادامه مطلب  
   + لیلا نوروزی - ۱۱:۱۸ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢٩ شهریور ۱۳٩۱