فیلم مطب دکتر کالیگاری

روبرت وینه

.:مطب دکتر کالیگاری:.

جای اغراق نیست اگر بگویم یک فیلم اغراق آمیز است! و با تمام توهمش در نهایت تماشاگر را وا میدارد که باور کند همه ی این اغراق ها  عادی هست و اگر غیرعادی جلوه می کند همه ناشی از شناخت نداشتن بیننده نسبت به دنیای پیرامون خود است. نورپردازی های پر کنتراست و بخصوص سایه هایی که شبیه هذیانهای یک ذهن بیمار هستند از همان ابتدای فیلم باعث گردیده تا مخاطب در محیطی خفقان آور قرار گیرد. دکورهای ناملموس با خطوط کج و درهم و بیشتر از اینها گریم های اغراق آمیز باعث گردیده تا این فیلم به اولین فیلم اکسپرسیونیست تبدیل شود.اکسپرسیونیسمی که ناشی از ناشناخته ها و ترس از این ناشناخته هاست و فی الواقع از آینده ای که بشر شناختی از ان ندارد پس نمیتواند بر آن مسلط شود معنا یافته است و بیشتر نمودی درونی دارد و هر تصویری برای ارائه ی روحیات درونی ست. هر چند تا قبل از این فیلم هایی در این ژانر ساخته شده بودند اما روبرت وینه توانست اوج اکسپرسوینست را خود به ثبت رساند و بعد از آن هم حتی فیلم هایی که در این سبک ساخته شدند چندان موفقیت آمیز نبودند.

"مطب دکتر کالیگاری" روایت مردی است به نام کالیگاری که به وسیله "سزار" که یک خوابگرد است دست به قتل مردم می زند. سپس کالیگاری را می بینیم که مدیر یک آسایگاه روانی است و در حال اثبات کردن نظریه ی موجود در کتابی است که کالیگاری واقعی نوشته است...

فضای فیلم نمایانگر دورانی است که رو به جنگ می رود و کالیگاری نماد دیکتاتوری است که بوسیله ی یک عده انسان توهم زده می خواهد خود را به اثبات رساند. هر چند در این فیلم تمام شخصیتها دچار یک نوع بیماری روانی هستند و این خود نیز باز به جامعه ای برمیگردد که ملتش زیر فشارهای عصبی در حال زندگی هستند.

"مطب دکتر کالیگاری" با اینککه محصول دهه های اولیه سینماست (1919) و بصورت صامت ساخته شده است ولی هنوز پرداختهای هنری آن لذت بخش و بکر است.