پنیر

 

نه کبریت بودند،

نه دارکوب،

 نه تبر.

باغبان ها با آبپاش های بزرگشان

چپ چپ آبم دادند

و با شاخه هایم

پیوند " پنیر" بستند!

.

.

.

باد هرگز

چهار دیواری کلاغ هایم را نخواهد برد...

                                      

                                          اردیبهشت٨٩-اردبیل

/ 13 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
عه تا

سلام باز هم غافلگیر شدم . زیاد پیش نمی اید اما هر وقت شعر میابم چنینم و تازه اول شیدایی است درود لیلا درود نوروزی

آزین

سلام سلام سلام بازم اول شدم. محور عمودی شعر خیلی عمیق رعایت شده. ولی به خاطر ایجاز بیش از حد قابل ترجمه نیست. یاشا

قاسمی

سلام خوبی دیکتاتور سرخ جامه ی من؟ بازم مثل همیشه سر بلندی با وجودت افتخار میکنم . . . . . . . . . . . . . . . . . . . خب دیگه لوس نشو...

طلوعی

آیییییی فریاااااااد .... من آپم لیلااااااااااااااااا[بغل]

علی رستگار

لعنت به آنهایی که نمی گذارند دخترک قصه ما در روستایی نه چندان دور شخم بزند. باکی نیست اما روشنایی های شهر پابرجاست هنوز.[گل]

مهسا

سلام دلم گلم خوشحالم برگشتی.همیشه بنویس.[دلقک]

آزین

[ناراحت]

رسول

سلام لیلا خانم از آدری جدیدت بی خبر بودم ... مشکل جزئی برام پیش اومده بود که برطرف شد . پیشرفت و شادکامی تان آرزویم است . شما افتخار همه مان هستید